Sivaslı Çalışanları da İlgilendiriyor! İşe Gitmek İçin İdeal Süre Açıklandı
Araştırmaya göre işe giderken kendisini en rahat hisseden çalışanların ortalama yolculuk süresi 29 dakika olurken, bu sürenin 45 dakikaya ulaşmasıyla stres düzeyinde belirgin artış yaşanıyor.
İşe Ulaşım Süresi Çalışanların Yaşamını Etkiliyor
Her gün işe gitmek için yola çıkan milyonlarca çalışan, trafik yoğunluğu, toplu taşıma ve uzun yolculuk süreleriyle karşı karşıya kalıyor. Özellikle büyükşehirlerde önemli bir sorun haline gelen işe ulaşım süresi, çalışanların hem iş hayatını hem de sosyal yaşamını doğrudan etkiliyor.
İngiltere'de Chase tarafından haftada en az iki kez işe gidip gelen 2 bin kişiyle gerçekleştirilen araştırmada, yolculuk süresi ile çalışanların ruh hali arasındaki ilişki incelendi.
Araştırmanın sonuçlarına göre işe giderken kendisini en rahat hisseden kişilerin ortalama yolculuk süresi 29 dakika olarak belirlendi. Bu gruptaki çalışanların yüzde 41'inin işe kendi otomobiliyle gittiği, yüzde 43'ünün ise yolculuk sırasında müzik dinlemeyi tercih ettiği tespit edildi.
45 Dakikadan Sonra Stres Artıyor
Araştırmada öne çıkan sonuçlardan biri de yolculuk süresinin 45 dakikaya ulaşmasıyla çalışanların stres düzeyinde belirgin artış görülmesi oldu.
Uzun süre trafikte kalmak, kalabalık toplu taşıma araçlarını kullanmak ve işe zamanında yetişme kaygısı, çalışanların günlük yaşamını olumsuz etkileyen unsurlar arasında gösterildi.
Sivaslı Çalışanları da Yakından İlgilendiriyor
Araştırma sonuçları, Sivas'ta yaşayan ve her gün işyerlerine ulaşmak için yolculuk yapan vatandaşlar açısından da dikkat çekiyor.
Şehir merkezindeki farklı mahallelerden işyerlerine, sanayi bölgelerine ve kamu kurumlarına ulaşım sağlayan çalışanlar için yolda geçirilen süre günlük yaşamın önemli bir bölümünü oluşturuyor. Özellikle sabah işe gidiş ve akşam dönüş saatlerinde harcanan zaman, çalışanların aileleriyle ve sosyal çevreleriyle geçirebilecekleri süreyi de etkileyebiliyor.
Harvard Üniversitesi siyaset bilimcisi Robert Putnam'ın değerlendirmelerinde de işe gidip gelmek için harcanan zamanın sosyal ilişkilerle bağlantısına dikkat çekiliyor. Putnam'ın çalışmalarına dayandırılan değerlendirmelere göre günlük yolculuk süresindeki her 10 dakikalık artış, sosyal bağlantılarda yaklaşık yüzde 10'luk azalmayla ilişkilendiriliyor.
Ekonomistler Bruno Frey ve Alois Stutzer ise çalışanların daha yüksek maaşlı bir işte çalışmak veya daha uygun fiyatlı bir evde yaşamak amacıyla uzun yolculuk sürelerini kabul etmesini "işe gidip gelme paradoksu" olarak tanımlıyor.
Araştırmada ortaya çıkan 29 dakikalık süre, herkes için geçerli kesin bir sağlık sınırı olarak değerlendirilmiyor. Ulaşım şekli, trafik koşulları, çalışma saatleri ve kişisel tercihler yolculuk deneyimini değiştirebiliyor.
Bununla birlikte araştırma, işe ulaşım süresinin çalışanların mutluluğu, stres düzeyi ve sosyal yaşamı açısından önemli bir unsur olduğunu ortaya koyuyor. Sivas'ta da ulaşımın kolaylaştırılması ve toplu taşıma imkânlarının geliştirilmesi, çalışanların günlük yaşam kalitesine katkı sağlayabilecek başlıklar arasında yer alıyor.
