reklam
Sivas
Adana
Adıyaman
Afyonkarahisar
Ağrı
Amasya
Ankara
Antalya
Artvin
Aydın
Balıkesir
Bilecik
Bingöl
Bitlis
Bolu
Burdur
Bursa
Çanakkale
Çankırı
Çorum
Denizli
Diyarbakır
Edirne
Elazığ
Erzincan
Erzurum
Eskişehir
Gaziantep
Giresun
Gümüşhane
Hakkari
Hatay
Isparta
Mersin
İstanbul
İzmir
Kars
Kastamonu
Kayseri
Kırklareli
Kırşehir
Kocaeli
Konya
Kütahya
Malatya
Manisa
Kahramanmaraş
Mardin
Muğla
Muş
Nevşehir
Niğde
Ordu
Rize
Sakarya
Samsun
Siirt
Sinop
Sivas
Tekirdağ
Tokat
Trabzon
Tunceli
Şanlıurfa
Uşak
Van
Yozgat
Zonguldak
Aksaray
Bayburt
Karaman
Kırıkkale
Batman
Şırnak
Bartın
Ardahan
Iğdır
Yalova
Karabük
Kilis
Osmaniye
Düzce
11
sivas360 Yaşam Unutulmaya yüz tutmuş meslekle ihracat yapıyor

Unutulmaya yüz tutmuş meslekle ihracat yapıyor

Tokat'ta yaşayan Ayşe Darende kocasından öğrendiği unutulmaya yüz tutmuş urgancılık mesleğini geliştirdi. Darende şimdi 6 ülkeye ihracat yapıyor.

KAYNAK: İHA

Tokat'ta yaşayan Ayşe Darende kocasından öğrendiği unutulmaya yüz tutmuş urgancılık mesleğini geliştirdi. Darende şimdi 6 ülkeye ihracat yapıyor.

Tarihi Taşhan çarşısında unutulmaya yüz tutmuş meslekler arasında olan urgancılığı eşinden öğrenen 2 çocuk annesi 49 yaşındaki Ayşe Darende, mesleğini geliştirip yaşatmaya çalışıyor. 1997 yılında başladığı mesleğini aynı iş yerinde yaklaşık 15 yıldır sürdürüyor. El işi hayvan yularları ve köpek tasması gibi ürünler üreten Darende, İran, Irak, Ermenistan, Azerbaycan, Bulgaristan ve Gürcistan olmak üzere 6 ülkeye ihraç yapıyor. 'Urgancı Ayşe' olarak tanınan Ayşe Darende, azmiyle herkese örnek oluyor.

"Beni çırak gibi yetiştirdi"

Mesleğe eşinin yanında çırak olarak başladığını belirten Ayşe Darende, "Bu meslek eşimin dede mesleği bu işe eşimle evlendikten sonra başladım. Eşim yapıyordu bu işi ben de ondan gördüğümde öğrenmek istedim. İlk başta yapamazsın dedi, sonra benim ısrarımı görünce beni çırak gibi yetiştirdi. Yapılması gereken her şeyi bana öğretti. Ben de işi öğrendikten sonra kendime bir şeyler katabilmek için Türkiye'deki urgancıları ve yularcıları gezdim. Tokat kadar bu işi detaylı yapan olduğunu görmedim, 15 yıldır da bu dükkanda aktif olarak çalışıyorum, aynı zamanda köyde atölyem var orada çalışıyorum. Bana göre bu işin hiçbir zorluğu yok, sadece çıraklıktan itibaren yetiştirilmek gerekiyor, ürün çeşitliliği fazla olan ve el sanatı olan bir meslek. Türkiye'de birçok el sanatında olduğu gibi bu meslekte unutulmaya başlandı. Bende bu açığı kapatmak için bir yol aradım. Kendi oğlum okumak istemediği için onu açık öğretime yazdırdım ve çıraklıktan onu yetiştirmeye başladım. Bu işin zorluğu kadın olduğundan dolayı piyasaya girerken zorluk çekiyor olmak. Meslek, hayvancılık üzerine olduğu için kadınların daha az bilgili olduğunu düşünüyorlar. Ancak şu anda yular denildiğinde insanlar Ayşe ablada vardır diyerek gelebiliyor. Müşterilerde ilk başlarda bir güvensizlik oluyordu, sonrasında bunu aşmaya başladılar. Aldıkları ürünlerden memnun oldukça daha çok gelmeye başladılar. Bazı müşterilere standart ölçülerin dışında iş yaptığımdan daha çok sevilmeye başlandım. Şu anda Türkiye ve yurt dışında ürünlerimi pazarlayabiliyorum. Birçok kişi ilk başlarda bu işten ne anlarsın kadınların yapabileceği bir işe bak dediler. Ben de öyle söyleyen herkese yapabildiğim kadar yapacağım dedim. Türkiye genelinde birçok noktaya ürün gönderiyorum. Yurt dışına da bir müşterimiz sayesinde gönderiyorum. Ürünleri İran, Irak, Ermenistan, Azerbaycan, Suriye ve Bulgaristan'a gönderiyorum" dedi.

Yorumlar
Yorumlar yükleniyor...
Daha fazla yorum yükle...