Bir yer düşünün!

Bir yer düşünün, yaşayanların güvenliği söz konusu olduğunda dünyanın en güvenli yerleri arasında sayılıyor. Gece gündüz rahatlıkla kadın erkek demeden sokaklarda bir başınıza bir yerden bir yere gidebiliyorsunuz. Aslında öğretimli; ama ayrılmaz bir parçasıdır diyebiliriz diye eğitimli de sayabileceğimiz bir halkı var. Daha ne olsun? Böyle bir yerde insan başı dik alnı yukarıda olarak dolaşmaz mı?

Dolaşır; zira aksi mümkün değil. Başınızı önünüze eğmeye görün sizden önce o yoldan yürüyen son on kişinin en az üç - dört kişisinin tükürüğü gözünüze takılır. Artık görmezden mi gelirsiniz, mideniz mi bulanır bilemem; ancak ne olursa olsun bunun medeniyetle ilgisiz tamamen yaşadığı çevreye ve orada yaşayan diğer insanlara karşı saygısızca bir davranış olduğu kesin. Tabii bu bilinçli yapanlar için böyle. Bir de bunu normalleştirmiş, olması gereken buymuş gibi davrananlar var, ilkokul seviyesinde dahi öğretmen eğitiminden geçmiş hiçkimse için kabul edilemez elbette. Ama kullandığı maskeyi yere atan var, açtığı paketin ambalajını arabasının penceresinden atan, sağlıksız alışkanlıklarından arta kalanları sokaklara fırlatan dünya kadar meslek, mevki sahibi insan var. Bu da gösteriyor ki bilmek kafi değil, vazgeçmek için istemek, yeni davranış biçimini kabul etmek ve sevmek son olarak da bu sevgiyi hissetmek gerekiyor ki çevremize; doğaya, yeşile,

toprağa hatta kaldırıma, asfalta, tarlaya, tırpana hissettirebilelim.

Wilhelm Reich'ın bir sözü var: ''Bugün attığın her adım, yarınki yaşamındır'' Bugün yürüdüğümüz yol bizden sonraki neslin konaklama alanı olacaktır. Bu yüzden çevremizi yaşam alanımız olduğu bilinciyle evimiz gibi sahiplenmeli ve temizliğine özen göstermeliyiz. Son zamanlarda kişisel hijyen konusunda hassasiyet göstermenin önemini tüm dünya olarak acı tecrüblerle anladık. Toplumsal alanlarda hijyen kişisel hijyenin olmazsa olmazıdır.

Gündeme dair bir şiirle iyi haftalar dilerim.

Dünya soğuyordu.

Terk edilmiş bedenler,

Kar taneleri gibi,

Günlerdir yağıyordu.

Küresel bilinçsizlik,

Hakimiyet-i hissizlik,

Issız caddelerde

Yerinde sayıyordu.

Serkeş tıp neferleri,

Müphem düşmana karşı,

Maksut başlangıçlara,

Can siper ediyordu.

Bir tarafta ilimden,

İrfandan uzak âlim,

Liyakat-ı lakaytlık

Peşinde koşuyordu.

Fıtratını meziyet

Addedenler ustaca,

Fırsatı ganimete

İştiyak duyuyordu.

Dünya soluyordu.

Maskelerin altında

Gözler seyrediyor,

Ayaklar ölüyordu.