ANNELER VE ÇOCUKLAR

Geçtiğimiz günlerde herkesin bildiği üzere anneler günü kutlandı. Anneler dünyanın en fedakar insanları, anneler dert ortağı, anneler en büyük destekçiler. Annelerimiz hepimiz için bizi dünyaya getiren, kendi yemeyip yediren, sırtında taşıyan, ah dediğimizde yanımızda olan o mübarek insanlar. Anneleri anlatmak için o kadar güzel söz var ki. Yazmaya ne benim gücüm yeter ne de sayfalara sığar. O yüzden konu odağını dağıtmadan anlatmak istediklerimize yoğunlaşalım.

Günümüzde aile hayatında önemli değişiklikler meydana gelmekte, boşanma sayıları artmakta, kadın günümüz dünyasında daha fazla aktif olarak yer almakta ve bütün bu durumlar ülkelerin gelecekleri olan çocukları etkilemektedir. Benim yaşlarımda olan herkes için geçerli olan en önemli çocuk aktivitelerinden biri sokaklarda, toprakla iç içe geçerek doyasıya eğlenmekken bugünün çocukları için kreşlerde yapay oyuncaklarla ve teknolojik malzemelerle (tablet, cep telefonu vb)eğlenmek en büyük haz duygusu haline gelmiştir. Tabii, bunların hepsi yanlıştır demiyorum ama çocuklar birçok güzellikten mahrum kalmaktadır. Annelerin çalışma yaşamında yer alması çocukları küçük yaşlarda ev ve aile ortamından uzak kalmasına belki de aile sıcaklığı yaşamamasına neden olabilmektedir. Ev aidatı yaşamayan çocuğun ileride sevgilisine, eşine bağlanma problemi yaşaması olası bir durum haline gelmekte ve bu halin kronikleşmesi ise ileri yaşlarda çözülmesi zor olan psikolojik problemlere neden olabilmektedir. Bu nedenle çocuklarımızın bize güvenli bağlanma yaşamaları onlara hediye edeceğimiz en büyük iyiliktir. Bağlanma nedir sorusu akıllara gelecektir hemen o konuya da açıklık getirelim. Bağlanma kişinin kendisiyle ilgilenen kişiye karşı duyduğu duygusal güçtür. Bu açıdan bakıldığında çocuklarla kim ilgilenir? Hemen cevap verelim anneler. Tam bu noktadan hareketle güvenli bağlanma[1] çocuğun kendisiyle ilgilenen kişiyi yani anneyi bir güven temeli olarak kabul edebilmesi, anne ortamdan ayrıldığı zaman çocuğun teselli edilebilmesi, anne ortama girdiği zaman çocuğun anneyi tanıyabilmesi ve annesini olumlu olarak karşılayabilmesi olarak ifade edilebilir.

Günümüz dünyasında çocuğumuzun bize güvenli bağlanabilmesi için neler yapılabilir. Öncelikle anneler ve babalar iş saatleri dışındaki vakitlerini televizyon karşısında değil çocuklarının yanında geçirmelidirler. Çocuklarla geçirilen zaman dilimi verimli ve kaliteli bir biçimde olmalıdır. Çocuklarımızı iş saatlerinde emanet ettiğimiz kişiler bizim kadar hassas olmalı ve çocuklarla ilgilenmelidir. Bu kriterleri sağlamayan kişilere çocuklar emanet edilmemelidir. Her şeyden önce çocuklara merhametli davranılmalı ve onlara merhamet öğretilmelidir. Unutmayalım ki merhamet etmeyene merhamet edilmez. Çocuklarla zaman geçirilecek en güzel zamanlar muhtemelen hafta sonlarıdır. Hafta sonları yapılacak aktiviteler önceden planlanmalı, net olmadan çocuklarla paylaşılmamalı ve verilen sözler tutulmalıdır. Tutulmayan sözler çocuğa uygun bir dille ifade edilmeli ve nedenleri ortaya koyulmalıdır. Siz güven verirseniz çocuğunuzda güven içerisinde davranacaktadır.

Çocuklar gelecektir. Geleceklerimizi iyi yetiştirelim!!!

Saygılarımla...

[1]http://www.bebek.com/ tanım yapılırken bu siteden yararlanılmıştır.