Ya istenen olmazsa?!...

Bilirsiniz yaramaz çocuklar vardır. Ebeveynlerin den hiç olmadık zamanlarda

bir şeyler isterler. İstedikleri olmazsa başlarlar ağlamaya bağırmaya ve türlü çeşit huzursuzluk çıkarmaya/yapmaya.

İstediklerinin olup olmayacağına bakmaksızın, düşünmeksizin isterlerde isterler. Çoğu zaman çaresiz kalan ebeveynler onlara ne söylese de neler dese de kar etmez.

Oysa çocuk bilmez ve anlamaz isteklerinin o an için olmayacağını. Ebeveynler anlatamaz istenenin yerine gelme imkânının o an için olmayacağını.

”Hani denir ya olsa dükkân senin.” Ama yok ne yapalım tarzındaki serzenişler fayda etmez o durumlarda. Oysa vakitsiz talebin olmasının önünde ne çok mani vardır işin geçeğinde.

Gecenin vakitsiz bir anında ise “istenenin yerine gelmesine” önce gece manidir her şeyden önce. Sonra “istenenin alınacak olduğu market vs kapalıdır o saatte.

Hadi bunlardan vaz geçtik bazen de istenilenin alınması için ebeveynlerin alacak imkânı, parası, gücü yeterli değildir en basitinden.

Böylesi durumlarda sabrı tükenenin, sabretse bile, sabredenin; içinden geçirdiği olur çoğu zaman;”bende çok şey istiyorum ama, ben sanki her istediğimi elde ettim mi ki!...” diyen, kızgın ifadelerin ağızlardan döküldüğü!

Böyle çocuklarınız odlumu bilmiyorum. Şükür benim bu şekilde yaramaz bir çocuğum olmadı. Umarım sizlerinde olmamıştır. Ancak böyle çocukları mutlaka görmüş mutlaka tanımışızdır.

Neyse bunlar hep insani haller, insani durumlardır sonuçta.“illa da ben şunu isterim diyen” bir çocuktur, aklı yetmez denir geçilir. Büyüyünce zaten böyle yapmaz denir ve denenlerde her zaman aşağı yukarı gerçekleşir.

İyi hoşta bu durum büyüklerde baş gösterirse, o büyükler;” illa da ben şunu istiyorum”.İstiyorum da istiyorum. Şunu bana verin.”Verinde verin ” derse, demeye başlarsa, o zaman ne yapacağız?! Haydi istemesini talep etmesini anladıkta, bir de istediği kendisinin olmazsa?... “Hak gördüğü hakkı, kendine verilmezse?!!!” O da tutar haksızlık’ a uğradığını ilan ederse,ne yapacağız o zaman?!... Yok öyle hiçte kolay değil; “herkes her hak gördüğünü elde etmiş de bir tek o mu kalmış hakkını elde etmeyen gibi ”bir düşünceyi akıldan geçirmekle kurtaracağınızı!

Vakitli vakitsiz her gün her gece, uygun ortam ister olsun ister olmasın. Verin bana, istediklerimi verin bana, hakkımı verin bana. Derse ne yapacağız?

“De yarabbi bu ne haldir” deyip, kafalarımı sallayacağız çaresizce. Yoksa ne yapacağız bitmez tükenmez bu talep karşısında?

Ne yaparız bilmem ama ben “Allah sonumuzu hayır eğlesin” diye peşinen söylenmeye çoktan başlamış durumdayım.Öyle ya kanun takmam,adalet tanımam,hukuk kim oluyormuş?! ”İsterimde isterim bu benim hakkım! “Beni kimseye benzetmeyin ben ben ben. Yani ene ene ene

Hadi buyurun Biraz daha genel bilinen bir sözle söyleyecek olursam“buyurun buradan yakın.” Vallahi nerden yakarsanız yakında, gelin bizi yakmayın. Kuruların yanında “bir yaş “olarak daha doğrusu-her nedense hiç de kurların yanında yer almamış-doğrusu hep inandığı gibi yaşamaya çalışmış- bu nedenle de her işi hemen hemen yaş olmuş ve her dönemde yaşa oturmuş yine doğru ifade ile; inandığı değerler uğruna birazda gönüllü olarak yaşa oturmuş biri olarak –her dönemin kuruları yanında-yanmakta istemem doğrusu.

Neyse konumuza tekrar dönecek olursak bakalım,” bana verin, illa da verin, o benim bir nevi hakkım. Hakkımı istiyorum?” diyenler “istediklerini elde edebilecekler mi?” yaşarsak göreceğiz inşallah. Son söz; Görelim Mevla neyler neylerse güzel eyler.

Selam ve dua ile