Ramazan dolayısıyla kapalıyız?

Ramazan dolayısıyla kapalıyız?

Ramazan dolayısıyla kapalıyız. Bu asil ve tok cümleyi yazardık lokantalarımızın camlarına. Ancak iftar sofralarımızı sonuna kadar konukomşuya açardık. Sıcak çorbamızı, karşılıksız, ramazan pidemizi olanca bereketiyle paylaşırdık. Hiç bitmezdi samimiyetimiz, eksilmezdi muhabbetimiz, soframıza eklenen kaşık bereketti, muhabbetti. Bu alışverişinücreti "bereketli olsun" du. Ve bereketlide olurdu.

Ramazan dolayısıyla harama kapalıydı gözlerimiz, kapılarımızı açardık ramazana hem de sonuna kadar. Çalınmayan kapıları çalar, kapı arkalarında bekleyenleri gözetir, kapılarda kimseyi bırakmazdık. Ramazana açılan kapılardan dolu dolu bereket girerdi evlerimize. Evlerimizin baş köşelerine kurulur bize gani gönüllü olmayı öğretirdi. Uzanan hiçbir eli geri çevirmezdik. Ve uzattığımız ellerin geri çevrilmeyeceğine olan inancımız artardı.

Ramazan dolayısıyla dillerimiz gıybete kapalıyken, gönüllerimiz rahmete açılırdı. Hatıramızın bir yerinde hatırlanmayı bekleyen bir dostu hatırlar ve onunla rahmanın rahmetiyle çoğalırdık. Birlikte açardık ellerimizi dualarımız birliğimizin bahanesi olurdu. Kardeş derdik sıcacık ve acılarımıza da kardeş oluverirdik. Gıybete kapalı bir dudaktan açık bir sevgi nasıl söylenirse öyle söylerdik "kardeş"i.Ramazan dolayısıyla kapalıyız yazardık camlara, ama raflardaki kitapları açardık. Elif, mim okurduk. Rahmana açardık gayriye kapattığımız yüreklerimizi, duaya açtığımız gibi ellerimizi. Nazar edeceğini bilerek yüreklerimize, cevap vereceğini bilerek dualarımıza.

Ramazan dolayısıyla kapalıydık ama kapanmazdık evlerimize, teravihlerimizde çoluk çocuk, namazlarda cümbür cemaat, gündüzlerinde tefekkür halinde, gecelerinde coşkuyla sokaklaraçıkardık. Eziyete sabreder, güzelliğe şükrederdik.

Ramazan dolayısıyla kapalıydık, mağfiretiyle tecelli edeceği ve güllerimizin açacağı günleri özleyerek ve bekleyerek. Yarınlarımızın ilk onda rahmete, ikinci onda mağfirete,üçüncü onda cehennemden kurtuluşa açılacağımızı bilerek.

Ramazan dolayısıyla ıssız denizlere kapalıydık, ufuklarında sevdamızın yazılı olduğu okyanuslara açılacağımızın bilincindeydik. Ve hiçbir rüzgar kapatmazdı ufkumuzu, hiçbir fırtına çıkmazdı yolumuza.

Ramazan dolayısıyla kapalıydık ve açıyorduk ellerimizi, "ya rab, bize mağfiret eyle, bizi affet , bir dahaki ramazanaeriştir kardeşçe..."

dualarımızla açılan yollardan bayrama yürüyorduk, kaygı duymadan...