Yiğit´ mi Dediniz ?!!!

Her türlü kabul ve değerlerin ?farklılaştığı ? bir devirde yaşıyoruz. Başı, sonu, şekli belli olan ne kadar tanımlar varsa; o tanımların içeriği, özü, şekli her nedense zamanımızda sürekli değişikliğe uğramaktadır.

Farklılaşan ( belki asimile olan ) sayısız tanımlamalar -tanımlananları- tanımaz hale getiriyor. Sizi bilmemde ben, ?günümüzün yiğitlik tanımlamasını? yiğitliğe, ?mertlik? tanımlamasını, mertliğe, kahramanlık tanımlamasını olması gereken ?gerçek tanımlarına? uygun bulmakta bir hayli zorlanmaktayım.

Yiğit dendiği zaman; bedeli göze almayı, ?mertlik dendiği zaman; ödünsüzlüğü?, kahramanlık dendiği zaman; ?inandığı değerler uğruna hayatı hiçe saymayı? anlıyorum.

Bu yüzden olsa gerektir ki; birbirinin belki aynı, belki zaman zaman birbirine yakın anlamları ifade eden, kimi zamanda farklı nitelemeleri çağrışım yaptıran ?yiğit? , ?mert?, ?kahraman? tanımlarından hangisini hangi yerde görsem, yüreğimden kopup gelen hürmet ve saygıya hiç engel olamam.

O yüzden, gerçek yiğitlerin, gerçek mertlerin, gerçek kahramanların önünde hürmetle eğilirim.

O kavramlar ki; takdir hisleri ile her ne kadar çok anılır olurlarsa olsunlar elbette her zaman daha fazlasını hak ederler.

Ancak günümüzde her türlü tanımlamayı yaparken her terimin başına; ?gerçek? terimini getirmeyi bir zorunluluk olarak görüyorum. Yani hangi terimi ifade edecek olursanız onu tek başına ifade etmeniz yeterli olmaya biliyor. Onun için yiğitlik derken, ? bu terimin başına; ?gerçekten yiğit, mert derken; ? gerçekten mert?,? kahraman derken; ?gerçekten kahraman´ sa?? gibi ifadeyi koymayı bir mecburiyet hissetmekteyim.

?Niçin derseniz? ? Söyleyeyim.

Günümüzde adı ?yiğit´e?, ? mert´e? ,? kahramana? çıkmış veya kendini böyle tanımlayanlarda o kelimelerin aslına uygun davranışlarını görmekte bir hayli zorlanıyorum da onun için, demek durumundayım.

Görünen o ki, şimdi (zamanımızda) nice yiğitler ( !), nice mertler (!), nice kahramanlar(!) önce altyapıyı hazırlıyorlar... Yiğitliklerini, mertliklerini, kahramanlıklarını ondan sonraya saklıyorlar!... Veya altyapısını hazırlamadan yaptıkları herhangi bir yiğitlik, mertlik, kahramanlıktan (!) sonra öğle ödün veriyorlar ki, o hallerini gizleyen ( gizlediklerini sandıkları) perdeler, dırıl bezi gibi cayır cayır yırtılıyor! O yırtılan bezler arkasında her şartta ?gizlemeye çalıştıkları gerçek halleri ise; hiçbir yoruma ihtiyaç bırakmıyor bilen ve görenler için.

İşte bu görünen, bilinen ve anlaşılanlardan sonrada, ? benzeri terim taşıdıkları bilinenlerin?, ?işin gereceğine uygun olarak?; ne kadar yiğit, ne kadar mert, ne kadar kahraman oldukları işin aslında daha da iyi anlaşılıyor her seferinde.

Hal böyle olunca sizde ister istemez, ?bu terimlere? layık olunacak haller üzerine düşünceye dalıyor, yalan dünyanın yalana dönüşen ?tanımlamalarına? itibar edecek bir istek ve arzu bulamıyorsunuz kendinizde.