ÇANAKKALE RUHU EĞİTİMİ
Çanakkale zaferinin 100 yılını kutladığımız şu günlerde aslında Çanakkale ruhundan ne kadar uzaklaşmış olduğumuzu müşahede etme imkanımız oldu.Yapılan törenler,gösteriler,programlar 100 yılında bize o coşkuyu yaşatmadı.Peki niye? Belki sorgulamamız gereken en önemli soru budur diye düşünüyorum.Bizler 100 yıl önce bu vatanı bize kanlarını feda ederek çocuk yaşta ebediyete irtihal eden atalarımızın ruh dünyasını neden unuttuk?276 kglık mermiyi YA ALLAH! Diyerek namluya süren Seyit Çavuşları neden unuttuk? Conkbayırı, Kireçtepeyi, Seddülbahiri ve binlerce kefensiz yatan kahramanı nasıl unuttuk? Aslında,tarihi unutturmak ülkemizde oynanan oyunların en büyüğü, bizi tarihimizden kültürümüzden en önemlisi de dinimizden uzaklaştırmak için batı yoğun mücadeleler verdi ,vermeye de devam ediyor.Bunun sonucunda da ,kültürünü,atasını,geçmişini ve dinini unutmuş bir nesil karşımızda duruyor.
Peki bizler bu oyunun bir parçası olmaya devam mı edeceğiz? Yoksa üstümüze serpilen külü atıp asli değerlerimize kadim medeniyetimize yeniden mi döneceğiz? Artık uyanma zamanı gelmiştir.300 yıldır Batının bize biçtiği kaftan bize dar gelmektedir.Keşke bunu anlamak bu kadar uzun sürmeseydi ancak gelinen noktada öyle bir uyanış olmalıdır ki bunun etkisi Çinden Adriyatike İngiltereden Amerikaya Mogolistandan Afrikaya herkes hissetmelidir.Çünkü bizim uyanışımıza sadece türklerin ve müslümanların değil tüm dünyanın ihtiyacı vardır. Bizim atalarımız 600 yıllık dönemde dünyaya yaydığı adalet ve refah iklimi hala konuşuluyorken bugün gelinen noktada tüm insanlık adalete,refaha ve en önemlisi de can güvenliğine muhtaç durumda,işte bizler bu kadim medeniyetin torunları olarak bu uyanışı en gür seda olan İslamla inkılaba dönüştürmek mecburiyetindeyiz.
Ancak geldiğimiz noktada, bulunduğumuz yer bunları idrak etmekten çok uzaktadır.Öncelikle biz nerede yanlış yaptık?Bu film nerede koptu? Sorularını en açık şekliyle sormalıyız.Ve yanlışları kaldırmaya yerine doğruları ikame etmeye ilk olarak Eğitimden başlamalıyız.Zira bir milletin ihyası da ifsadı da eğitimle olur. Bunu bizden önce tesbit eden Batı, eğitim sistemimize el atmış, harf inkılabı başta olmak üzere reform adıyla birçok ifsat proğramını adı sözde milli olan eğitim sisteminin içine sokmuştur.
Artık milli,manevi ve insani yönü önde olan yeni bir eğitim sistemine her zamankinden daha çok ihtiyacımız vardır. Çünkü gelinen noktada neslimiz global dünyanın kötü etkilerine her zamankinden daha açık durumdadır. Onları koruyacak asli değerlerine bağlı kılacak bir eğitim sistemine artık geçmemiz gerekiyor.İşte tam bu noktada bizi kendimize getirecek tabiri caizse şoklayacak bir ruhtur Çanakkale Zaferi;Yokluğun varlığa,imanın inkara ,süngünün mermiye galip geldiği ender savaşlardan biridir.
Çanakkale zaferi işte bu sebepledir ki yakın bir tarihte türkü,kürdü,lazı ,çerkezi ve arapıyla nasıl birlik olup küffarın dize getirildiğin en güzel nişanesidir.Bizler elimizdeki bu tarihi hazineyi geçmişte iyi değerlendiremedik.Japonların Bizim böyle şanlı bir zaferimiz olsa bütün çocuklarımıza buraları gezdirir ve bu ruhu kazandırırdık. dediği gibi bizler eğitim sistemimizde bu ruhu çocuklarımıza mutlaka kazandırmalıyız.Çanakkale zaferi yılda bir basit törenlerle kutlanan bir savaştan öte bizi birbirimize bağlayan ümmet olma şuurumuzu sürekli diri tutan bir ders olmalıdır.Bütün Milletimiz, geçmişte küffarın bu islamın son kalesine saldırdığı gibi gene saldırabileceğini ,onların karşısında dimdik durabilmek için bu ruhun asla kaybedilmemesi gerektiğini asla unutmamalıdırlar.
Başlığımız da belirttiğimiz gibi Çanakkale Ruhu, Milli Eğitim sistemimize bir dersten öte bunun derdiyle dertleneler tarafından örtük bir proğram olarak çocuklarımıza eğitim hayatı boyunca hissettirilmelidir. Ve bunun bir tarihi bir zaferden öte; birlikte yaşamaya, vatanı birlikte korumaya örnek olduğu gibi birlikte kalkınmaya ve dünyaya adaletin ve refahın yayılmasını sağlayacak ve güçlü bir Türkiyeyi kuracak bir etkiye sahip olduğuna inanıyorum.Onun için diyoruz ki Haydi Gençler! Yeniden Çanakkale Ruhunu kuşanmaya .
