Yaşananlara dair?(7)

Nemi yaptım?

Bakın onlara ne diyorum: Ben o dediğiniz adamdan veya bir başkasından inanın ?sizleri bırakın- kendim için bile borç para isteyemem hatta? faizli maizli bir talep hiç benim yapacağım bir şey değil.?Ama size de yardım etmek için yapacağım bir yol var. Kısa süre önce arabamı satmıştım, ondan kalan şu miktardaki parayı size vereyim; siz sıkıntından kurtarın, söylediğiniz gibi on beş gün sonra da bana ödersiniz.

Dilo diloda yaylalar? Artık yaptığıma kurda kuzu teslim etmek mi dersiniz? ?Enayiliğin bu kadarı da?? diyen cümleler mi kurarsınız? Ne söylerseniz söyleyin inanın haklısınız! Çünkü gün geldi ki bunların hiçbiri benim- iyi niyet merkezli-yaptığım aptallığı anlatmaya yetmezdi ve de yetmedi.

O, on beş gün tam on üç ay oldu. Bu zaman zarfında da, daha önce paramı kaptırmak için koşarak gittiğim o eve; bilmem kaçıncı kez, ? utana sıkıla? tabi bu sefer de paramı istemek için gittim geldim.

Benden kaçamayıp, saklanamayıp yakalandıkları her seferinde; ?paramı kaptırdığım ailenin fertlerinin hepsine, yani adamın kendine; eşine çoluğuna/çocuğuna yalvardım da yalvardım!

Onlarsa böylesi zamanlarda sadece, vereceğiz diyorlardı da? başka bir şey demiyorlardı. Ancak sonuçta- haliyle- her seferinde, elim boş olarak da geri dönüyordum.

Ayrıca onlarla bağlarını bildiğim bütün eş dost ve tanıdıklardan yardım dilendim! Hiç mümkün değil. Halim,? hani bilinen meşhur bir hikâye var ya o hikâyedeki adamın durumuna döndü.?

O hikâyenin sonunda yaptığı iyilik karşısında zarar gören insanın, kendine kötülük yaparak bir dağ başında anadan üryan şekilde bırakıp giden adama giderken söylemiş olduğu:

?Ben sana şu iyiliği yaptım. Sen bana karşılığında, şu kötülüğü yaptın! Bunlara kızmıyorum da, senin gibi adamlar yüzünden korkarım ki; ?yeryüzünden merhamet kalkar? diye??Sözünü söylettirecek ruh halletleri yaşadım.

Bu yazının başında,?yaşanlara dair olan(6.) bölümde?;?bana göre, bir dönem memleketimin ve o memleketimin insanları adına??diye devam eden cümlede anlattığım hususları yaşarken haliyle bir maddi külfet oluşmuştu...

Yine aynı yazının baş tarafların da?araba parası? dediğim meseleye gelince; ben işte o dönemden sonra, elimde iyi kötü bulunan bir arabamı/otomobilimi mecburen bakıma götürmüştüm. Hiç unutmuyorum orda arabanın, o gün ki masrafının;? yüz lira? olabileceğini örgenince ne yapım diye düşünürken?Orada arabaya çıkan bir talipliye sırf o,? yüz lirayı? temin edemeyeceğimi düşündüğüm için sattım.

Arkasından o paranın içerisinden ufak tefek birkaç başka harcamalar yaptıktan sonra, yine az bir kısmını,?yurt dışına çalışmaya gideceğim; çok muhtaç ve ihtiyaçlıyım?? diye bana açınarak musallat olan bir akrabama da az bir miktarda vermiştim.

Güya kalan kısmını ise tekrar araba/otomobil alırım diye bir kenarda tutmaktaydım. İşte elimde bulunan sattığım arabadan kalan bu parayı ise, (o gün ki arabaya çıkan masrafın tutarı olan o yüz liranın yaklaşık yirmi küsür katı tutarındaki bir parayı...) on beş gün? sonra geri almak(!) üzere,? bu hikayenin kahramanı olan aileye? resmen vermiş, daha doğrusu resmen kaptırmıştım!?Hatta lafın burasında hiçimi Allahtan korkmadın?!!!...?Tövbe haşa!!!? deseniz de haklısınız.

O gün,? on beş gün sonra ödenecek para? yukarda da yazdığım gibi on üç ayı bulmuştu. Tabi ben bu zaman zarfında sadece o kişilerin evine gidip gelip paramı verin demekle kalmadım. Onun dışında onların ve benim yakınlarım arasında yardımlarını umduğum veya ummak zorunda kaldığım kişilere rica minnet dererek bana yardımcı olmalarını istedim.

Eyvah ki eyvah! O gün gördüm ki, kimden yardım istedimse; onların durumu benden daha kötü idi. Şöyle ki; o kişilerde,?o kişiden, o aileden? benden çok daha muzdarip durumdaydılar. Haliyle anlamıştım ki; onlar yaptıkları işi meslek haline getirmişler ve benim onlardan kurtulmam hiçte kolay değildi.

Sonrası mı? Güç bela o ailenin bir çocuğundan aldığım bir senedi icraya koyarak ve o çocuğunun maaşından kestirdiğim taksitlerle ancak; on üç ay sonra paramı bir nevi taksitlerle almaya başladım.?Güya on beş günlüğüne vermiş olduğum parayı!!!

?Aldım derken de; verirken ?mark? olarak vermiş olduğum parayı haliyle TL cinsinden almaya mecbur kalarak tabi bir miktarda zarar ederek ancak alabildim sonuçta.

Netice itibari ile ne aldığım paranın bir kıymeti, ne de benim iyi niyetli yaklaşımımın bir anlamı kalmamıştı haliyle? Haftaya devam edelim