AZİZ KUR’AN

Üç aylara girmiş olmamız ve Kur’an ayının (Ramazan ayı) yaklaşmış olması münasebetiyle aylarca önce bir program vesilesiyle yazmış olduğum Aziz Kur’an adlı şiirimi ümmete hediye ediyorum. Yüce Rabbimizin bizleri içerisinde bulunduğumuz bu manevi atmosferden en üst düzeyde faydalananlardan kılması dileğiyle.

AZİZ KUR’AN

Ey gökten uzatılmış ‘kopmak bilmeyen sapasağlam ip’!

Ey hidayet kaynağı!

Ey ilahi kelam!

Sensin! Yüce Rabbden biz aciz kullara ikram!

Ey Kerim kitab!

Ey Hakim kitab!

Ey Mecid Kitab!

Ey Mübin Kitab!

Ey Furkan Kitab!

Ey öğüt dolu kitab!

Ve Ey İlahi Hitab!

Sensin! Yüce Rabbin: ‘ondan sorulacaksınız’ dediği

Sensin! Peygamberin: ‘ terk ettiler’ diyerek Rabbe ümmetini şikayet edeceği

Sensin! Yüce Rabbin: ‘anlayasınız diye kolaylaştırdık’dediği

Sensin! Peygamberin : ‘Kur’an ya lehinize ya da aleyhinize delildir’ dediği

Sensin! Yüce Rabbin: ‘azab başınıza gelmeden önce ona en güzel şekilde tabi olun’ dediği

Sensin! benzerinin meydana getirilmesi için ins ve cinne kendisiyle meydan okunan

Sensin! mü’minlerin göğüslerine şifa olan

Sensin! en doğru yola ileten

Sensin! ilk nesil tarafından yaşanmak için okunan

Ve yine Sensin! bizler tarafından anlaşılmadan okunan

Sensin! dirilerin uyarılıp korkutulması için indirilen

Ve yine Sensin! bizler tarafından ölülere okumaya hasredilen

Sensin! ilk nesil tarafından hıfzedilip göğüslerinin kutlu bir misafiri olan

Sensin! bizler tarafından yükseklere asılıp yüreklerimizden uzak tutulan

Sensin! ilk nesilde ete kemiğe bürünen, hayata karışan

Sensin! bizim neslimizde kutsanarak hayattan çıkarılan

Sensin! ‘insan için sa’yinden , gayretinden, çabasından başkası yoktur’ diyen

Sensin! ‘(Allah için) çalışanların ecri ne de güzeldir’ diyen

Sensin! ‘iman ettik demekle imtihan edilmeden cennete girebileceğinizi mi sandınız!’ diyen

Sensin!.. ‘ey kendilerini harcayan kullar! Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin’ diyen

Ey Korunmuş kelam!

Oku/ okuyun! diye indirmeye başladı Rabbimiz seni

Anlamadan okumayı okumak zannettik biz!

Yüce Rab! ‘İttiba edin ona’ dedi.

Sadece ağzımızla ‘tabi olduk’ demeyi tabi olmak zannetik biz!

Sana, ne zulümler ettik!

Seni, efsun kitabı yaptık,

Seni, sihir kitabı yaptık,

Ve nihayet Seni, kariyer kitabı yaptık,

Seni, Sana tarif etmeye kalkıştık!

Seni, tanımaya değil tanımlamaya çalıştık!

Ayetlerini, ayetlerinle çarpışdırdık!

Kafamızdaki Sen’e, seni uydurmak için

Gece gündüz durmadan yarıştık!

Ey Yüce Kur’an!

Biliyorsun ve biliyoruz suçumuz büyük!

Şu aciz bedenlerimize çok ağır bu yük!

Rabbimize; Çekemeyeceğimiz yükü yükleme! diye senden öğrendiğimiz dualarla dualar ettik

Lakin, bizler Seni ihmal ederek çekemeyeceğimiz yüklerin altına girdik

Ve Ey ‘Fasl’ olan Hitab!

Bilki! Çok perişan halimiz

Rabbimize yönelir, ve hak etmediğimiz halde

O Kutlu elçimizden öğrendiğimiz gibi deriz

Ya Rabbi inni euzu min şerri nefsi, Ey Rab! Nefislerimizin şerrinden Sana sığınırız biz

Semaya kalkar mücrim ellerimiz ve yine deriz:

Senden başka yok kapımız!.. Ey Sahibimiz!..

EYY ALLAH’IMIZ!...

Ey Kur’anı Hakim’in sahibi!..

Suçluyuz!..

Ey Kullarını çok seven!

Ey Rahim olan Rab!

Ve Ey, Alemlerin rabbi!

Şu suçlu ve perişan halimize rağmen

Yüreğimizde; ‘bir nur tohumudur’ duruyor iman

Sensin küçücük tohumlardan kocaman ağaçlar çıkaran

Lütfet bize kereminle! Filizlendir iman tohumumuzu,

Ve böylece onu münbit bir ağaç kıl, dalları meyveye duran!