Hayallerin gerçek olmadı çocuk

Yıllar yıllar önce? ?küçük bir mezrada? kısa bir dönem öğretmen vekilliği yapmıştım. O yıllarda devlet tarafından inşaat malzemelerinin büyük bir kısmı verilerek, okul yapımı, bakımı ve onarımı teşvik ediliyordu.

Yani özellikle köylerde okul yapımı, var olan okulların bakım ve onarımı konusunda vatandaşlara kolaylık sağlanıyordu. İşte bu durum benim kısa bir süre öğretmen vekilliği yaptığım, o kısa zaman dilimine rast gelmişti. Ben de hemen vekil öğretmen olarak bulunduğum o mezra okuluna, ?ek bir sınıf? yaptırma girişiminde bulunmuştum. O yüzden Kangala gelerek o gün ki görevlilerle görüşmüş, arkasından da yaptırmayı göze aldığım ?ek sınıf? inşaatı için; çimento, tuğla, demir gibi gerekli inşaat malzemelerini alarak temin ettikten sonra? O malzemeleri traktöre yükleyerek mezraya götürmüştüm. Sonrada hemen arkasından yine köylülerle birlikte bir traktör eşliğinde o mezranın bağlı olduğu köyün meşhur ?terelik ırmağına? gidip orada traktöre yüklenecek kuma ilk küreği yine ben daldırmıştım.

Küreği daldırmıştım daldırmasına da? Ancak ek sınıfın yapılması gerektiğine yönelik köylüleri iknada ki başarım, inşaat malzemelerinin temini konusundaki becerim, ?o kum yükleme? konusuyla aynı oranda bir paralellikte görünmüyordu. Ama yinede -haliyle- daha çok benimle gelen köylülerin becerileri ile traktörlere yüklenen kumlar okulun yanına taşınmaya başlamıştı nihayetinde.

İşte o günlerde, ?hiç unutmuyorum? okulun bahçesinde oynayan çocukların kendi aralarındaki bir konuşmalarına şahit olmuştum. Çocuklardan biri belli ki bir hayal kuruyor ve etrafındaki arkadaşlarına şöyle diyordu:

Gününü birinde bu mezra büyüyecek büyüyecek şu köy kadar olacak.(şu köy ifadesi mezranın mezraların bağlı olduğu köyün ismidir.) Arkasından şu diye ifade edilen o köy ise büyüyecek büyüyecek Kangal kadar olacak diyordu. Kurduğu hayal çocuk ruhunda büyüyor o büyüme ise, Kangaldan ileriye gitmiyordu. Gitmiyordu ama dün mezralarda bile; ?okullar vardı? ve aynı zamanda o okullarda okuyan çocukların aklılarının ulaşabildiği hayalleri vardı!

Kim bilir belki o çocuk bu hayalini, o anda okulun yanına yığılan inşat malzemelerinin ve yapılacak sınıfın onda uyandırdığı; çağrışımın ilhamı ile veya hiç bilemediğim ve ya bilemeyeceğim bir duygunun ilhamıyla öngörüyordu.

Buğun öyle zannediyorum ki o çocuk, kendisi olacağını söylediği hayallerinden daha ileri olan, daha büyük yerlere gitti? Ancak? Onun, ?çocukluk hayallerinde ?olacaklarını umduğu yerleşim alanları hiçte büyümedi! Hatta onun o gün içinde, ?ilkokulu bulunan mezrası ise tamamen terk edildi.?O mezranın içerisin de yaşayan bir canlı kul bile kalmadı.

Çeşitli şehirlere göçmüş olan o mezranın insanlarının içerisinde; o günlerden kalan bir kaç insan, senede bir kaş kez mezralarına gelmiş olsa da??gelenlerinde, ?vazgeçemedikleri tarlalarını ekip biçmekle alakalı olarak zorunlu bir ziyaretten öte, o mezralarıyla? bir ilgileri kalmadı.

O gün kendi mezralarının büyüyerek olacağı, ? söylenen köy? nereden bakarsanız bakın dünkünden daha fazla nüfus anlamında küçülmüş olacak ki; son verilere göre o köyün şu anki nüfusu 57 kişidir. O köyün büyüyüp büyüyüp sonra olacağı Kangal ise; ?Türkiye istatistik Kurumu (TÜİK),Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADNKS) sonuçlarına göre 31 Aralık 2015 tarihi itibari ile 21.975 kişi oldu. Sonuçlarda ilçe merkezinin nüfusu 9.840 kişi olurken, köylerimizin nüfusu ise 12.135 kişi oldu.? Yine,? Kangal 2015 yılından bir önceki yıla nispeten 793 kişi azalırken, nüfus azalma hızı 2014 yılında % 1,39 iken 2015 yılında bu oran % 3,48 oldu. Bilindiği üzere 2014 yılı Kangal`ın nüfusu 22.768 kişi idi. (2013 yılı ise 23.089 kişi.) idi.?sivas360 gazetesi?

Şimdi dün okulları olan mezralarda okullarda yok, hayal kuracak çocuklarda? Yok, sadece mezralarda değil her halde köylerin birçoğunda da var olan okullar zamanın direncine terk edilmiş durumdalar!

İyi ve güzel günler dileği ile?