Kış bastırdı,
İmam zor durumda!.
Bilindiği üzere uzun bir süre ortalıkta gözükmeyen İmam birkaç ay önce tekrar ilçeye döndü. İki-üç aydır kaldırımları mesken tutan imam duyarlı vatandaşların da ilgisiyle hayatını bir şekilde idame ettiriyor Ancak kış etkisini gösterip soğuklar bastırınca barınacak yeri olmayan imam donma tehlikesiyle karşı karşıya Bu noktada başta belediye ve kaymakamlık olmak üzere konuya bir çözüm bulunması bekleniyor. İnsan hakları haftasının da kutlandığı bir dönemde imam ın bu durumuna bir çözüm bulunacağını umuyor, konuyu kamuoyu ile paylaşmayı sivas360 Gazetesi olarak kendimize görev sayıyoruz.
Özetle imama kalacağı bir yer ve yemek yiyeceği bir yer lazım. İlçe emniyetinin ve birçok esnafın zaman zaman ilgilenip yardımcı olduğu imam ın barınacağı yer konusunda esnaflarımızdan birkaçı eğer hiçbiryer bulunamıyorsa bile Müftülük binasının altındaki şadırvan, taksi durağının yanında olan şekerpancarı idaresindeki boş oda veya rahmetli Mecit amcanın kaldığı kulübe nin düzenlenebileceğini ifade ettiler.
Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi;
Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.
Kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi;
Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.
Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta;
Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum!
Aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta;
Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum!
Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin;
İki yanımdan aksın, bir sel gibi fenerler.
Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler işitsin;
Yolumun zafer tâkı, gölgeden taş kemerler.
Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim;
Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları!
Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim;
Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.
Uzanıverse gövdem, taşlara boydan boya;
Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi.
Dalıp, sokaklar kadar esrarlı bir uykuya,
Ölse, kaldırımların bu kara sevdalı eşi...
