Hayatı trenlerle geçen Arif Sayyar, Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları’nda görevli bir memurun çocuğu olarak dünyaya geldi. 4 yaşından bu yana trenlerle iç içe olan Sayar, 33 yıl TCDD’de farklı birimlerde görev yaptı. İstasyon şefi olarak emekli olan Sayyar, içindeki tren sevgisini şimdi yaptığı tablolarda yaşatıyor. Gençliğinden bu yana resimle ilgilenen Arif Sayyar’ın eserlerindeki ana temayı trenler oluşturuyor.
Arif Sayyar, öğretmenin bir sözü üzerine resim yapmaya başladığını belirterek,
"Devlet Demir Yolları’nda babam memurdu, ben de baba mesleğini devam ettirdim ve emekli oldum. Resim sanatına 5. sınıfın son döneminde tatsız bir anı ile başladım. Öğretmenim kulağımı çekti, ‘Sen ne kadar yeteneksizsin, senin gibisini görmedim’ dedi. Bu olay beni kamçılamıştı. Daha sonrasında branşı resim olan bir öğretmenimin dikkatini çektim. İlk derste ‘Oğlum sen bekle, seni yetiştireyim’ sözleriyle başladı serüvenim. O zamanlar pazar günleri tatil vardı. Ben hocanın derslerine gitmedim, resim dersi almaktansa demir yollarına girdim. 33 yıl çalışıp emekli oldum"
dedi.
"Demir yolları geçmişini geleceğe taşıyorum"
Eserleriyle özellikle demiryolu geçmişini geleceğe taşımayı hedefleyen Arif Sayyar,
"Sanatta bir hedefim, bir amacım var. Nasıl ki tarihçiler eski olayları geleceğe taşıyor, ben de fırçamla geçmiş kültürümüzü, Anadolu köy yaşantısını veya demir yollarını, demir yollarının nereden nereye geldiğini kronolojik bir çalışmayla sergilemeye çalışıyorum. Bugüne kadar ne kadar çalıştım bilmiyorum ama 365 günün bayramları hariç her gün çalışırım. Fırçayla eskiyi geleceğe taşıyorum. Bundan 20 sene sonra çocuklara sorsak buharlı trenleri bilmez, gelecekte de kime sorsak bilmeyecek ama biz bu çalışmalarımızla geçmiş tarihimizi geleceğe aktarıyoruz. Hızlı trenlere birden gelmedik. İnsanlar bunları görünce demir yollarının kronolojik tarihini hatırlayacaklar"
dedi.
Arif Sayyar, resim eğitimi almadan kendini geliştirdiğini anlatarak,
"70 yaşındayım, 60 yıldır da resim yapıyorum. Resim eğitimi almadım, hatta tuval nasıl hazırlanır bilmiyordum. Bizim zamanımızda görsel yayın veya bu işlerin nasıl yapıldığını anlatan kitap ve dergiler de yoktu. Sivas’ta ben tamamen deneme yanılma yoluyla geliştirdim kendimi. En az bin, bin 500 yüzün üzerinde resim çalışmam var. Günlük 10 saat resim çizen birisiyim"
şeklinde konuştu.
